فرسودگی شغلی کارآموزان پزشکی با نزول رفتار حرفه‌ای آنها مرتبط است

به گزارش واحد علم خوان دانشگاه علوم پزشکی تهران، یافته‌های این بررسی بر نیاز فوری به ارزیابی مجدد برنامه‌های آموزشی و تربیتی پزشکی برای الویت دادن به سلامت روان دانشجویان و دستیاران پزشکی تأکید می‌کند.

این بررسی بوسیله پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران که داده‌های ۲۹ مقاله تحقیقاتی جداگانه را به دقت تجزیه و تحلیل کرده است، شامل حجم نمونه قابل توجهی - در مجموع تقریباً ۱۴۹۷۴ شرکت‌کننده – است که شامل ۴۲۴۲ دانشجوی پزشکی و ۱۰۷۳۲ دستیار پزشکی می‌شوند.

یافته‌‌های اصلی

نتیجه اصلی این بررسی وجود همبستگی منفی مداوم میان فرسودگی شغلی و جنبه‌های مختلف رفتار حرفه‌ای پزشکی است. یافته‌‌های این بررسی نشان می‌دهند که هرچه کارآموزان میزان‌های بالاتری از خستگی عاطفی و مسخ شخصیت (depersonalization) – اجزای اصلی فرسودگی شغلی - را تجربه کنند، رفتارها و نگرش‌های حرفه‌ای آنها  بیشتر به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

این پژوهشگران دریافتند که این ارتباط منفی محدود به رفتار حرفه‌ای عمومی نیست، بلکه به چندین حوزه مهم دیگر نیز تسری پیدا می‌کند. یافته‌های این بررسی به طور خاص همبستگی‌های منفی میان فرسودگی شغلی و «شیوه‌های مراقبت از بیمار»، «دانش پزشکی» و در برخی موارد «یادگیری مادام‌العمر» و «مهارت‌های ارتباطی» را نشان می‌دهند.

 این یافته‌ها به ویژه از این لحاظ نگران‌کننده هستند که نشان می‌دهند که فرسودگی شغلی ممکن است مستقیماً کیفیت مراقبتی را که بیماران دریافت می‌کنند، به خطر بیندازد.

این پژوهشگران خاطرنشان می‌کنند که ارتباط میان فرسودگی شغلی و کیفیت مراقبت‌های بهداشتی پیچیده است و پیامدهای قابل توجهی هم برای خود کارآموزان و هم برای سیستم مراقبت‌های بهداشتی دارد.

 یافته‌های این بررسی همچنین نشان می‌دهند که محیط پراسترس آموزش پزشکی می‌توانند به یک چرخه معیوب منجر شوند که در آن فرسودگی شغلی خصوصیات ضروری برای داشتن رفتار حرفه‌ای موفق و دلسوزانه پزشکی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

نتیجه‌گیری 

آنها در نتیجه‌گیری خود تأکید می‌کنند که پرداختن به علل ریشه‌ای فرسودگی شغلی صرفاً برای بهبود بخشیدن به بهزیستی کارآموزان پزشکی نیست، بلکه توجه به این موضوع یک ضرورت اساسی برای تضمین ایمنی بیماران و حفظ استانداردهای بالای حرفه‌ای در پزشکی است.

 یافته‌های این بررسی فراخوانی است برای مؤسسات پزشکی تا با ایجاد سیستم‌های حمایتی و دست زدن به اصلاحات مؤثرتر به کاهش فرسودگی شغلی و ایجاد محیطی سالم‌تر و پایدارتر برای نسل بعدی پزشکان یاری برسانند.

مقاله این بررسی در ژورنال BMC Medical Education منتشر شده است.